The Vow (2012) OCR 23.976 fps runtime 01:43:54
"เทศกาลหนังเซาท์พอร์ต 6 ถึง 15 มีนาคม"
ว้าว ตอนเราเข้าไป ยังไม่ถึงหนึ่งนิ้วเลย
สวยจังเลย
The Vow รักครั้งใหม่ หัวใจเดิม
ดีแล้วๆ พอเถอะ
นิ้วฉันชาหมดแล้ว
ขอบคุณค่ะ
คืนนี้อุณหภูมิ อยู่ในระดับ 10 กว่าองศา
มีทโลฟ
คุณไม่ชอบเพลงนี้หรอก
ปิดเดี๋ยวนี้เลย
นี่ฉันแต่งงาน กับแฟนเพลงน้ำเน่า ไม่เอา
คุณชอบเพลงนี้ บอกซิว่าชอบ
หยุดนะ
- คุณชอบเพลงนี้ - ลีโอ
ฉันมีทฤษฎีข้อนึง
สาวๆ ต้องป่องแน่ ถ้าได้ปั่นในรถ
อะไรนะ
ผมก็มีทฤษฎีเหมือนกัน
ทฤษฎีผมเป็นเรื่องของแรงอัด
นาทีที่โดนชน
"แรงบันดาลใจจากเรื่องจริง"
ทฤษฎีโดนชนของผม มีอยู่ว่า
เมื่ออะไรที่หนักหน่วง มากระแทกเรา ให้พลิกคว่ำ
มันจะสร้างตัวตน ของเราขึ้นมา
"4 ปีก่อน"
ขอบคุณค่ะ
คนต่อไป
หนึ่งในแรงอัด ที่ผมปลื้มสุดๆ
คุณลืมเอาบัตรมา
อ๋อ ฉันมาเข้าคิว 2 ชั่วโมงเล่นๆ น่ะ บัตรนี่เป็นแค่ของแถม
"สถาบันศิลปะ"
สถาบันศิลปะ คุณทำงานที่นั่นเหรอ
เปล่าค่ะ ฉันเป็นนักศึกษา
ฉันเพจค่ะ
โทษที ผมชื่อลีโอ
ขอบคุณสำหรับบัตรค่ะ ลีโอ
ผมเห็นว่า เอ่อ... ผมไม่ได้คิดจะละลาบละล้วง
แต่เราได้บัตรอาร์พีพีโซนเดียวกัน
งั้นเหรอ
ใช่
คุณนี่ช่างสังเกตดีนะ
- ครับ - แล้วอาร์พีพีนี่ อะไรเหรอ
บัตรจอดรถ ในท้องถิ่นที่พำนัก
งั้นเราก็ใกล้ชิดกันสินะ
ใช่
คือผมคิดว่า
เราต้องขอบคุณตัวเองสักนิด ไปหาอะไรดื่ม
ฉลองบัตรจอดรถของเรา ที่สมพงศ์กัน
- โอเค - โอเค
โอเค
เชิญเลย
"คาเฟ่ ฟื้นความหลัง"
- เลือกข้างไหน...ข้างไหน - ข้างนี้
ต้องการอะไรอีก ก็เรียกได้นะคะ
สำหรับจมูกคุณ
สำหรับหัวคุณ
สำหรับหัวใจคุณ
สำหรับวันข้างหน้า
- คุณปู้ดรึเปล่า - เปล่านี่
แค่ระบายลมน่ะ
ปิดแบบหักมุม
แต่ก็แสนจะโรแมนติก
ผมหลงรักคุณ จนเป็นบ้าไปแล้ว
ผมซีทีสแกน ภรรยาคุณมีเลือดคั่งในสมอง
ผู้ป่วยที่สมองกระทบกระเทือน หมอจะดูแลให้อยู่ในสภาพ...
โคม่าคงที่ เพื่อร่างกายจะได้ปรับสมดุลและ..
มีเวลาให้สมองค่อยๆ ลดอาการบวมลง
จากนั้นก็จะรักษาทีละขั้น
แต่ตัวตนของเรา คือองค์รวม ของทุกจังหวะชีวิต ที่เราได้ผ่านพบ
พร้อมกับทุกคนที่เรารู้จัก
และนาทีเหล่านี้ คือประวัติศาสตร์ของเรา
เหมือนเพลงฮิตติดชาร์ต ในความทรงจำ ที่เราเปิดฟัง ครั้งแล้วครั้งเล่า
หิวมั้ยจ๊ะ
เฮ้
- ไง - คุณทำอะไรน่ะ
ไม่ได้ทำอะไร
- ไม่เลย - ไม่ค่ะ
- แล้วนั่นอะไร - ไม่มีอะไร
ไอ้ ไม่มีอะไร เต็มชามเลย
นี่ถ้าคุณให้อาหาร...มันก็จะมาทุกวัน ผมแพ้ขนแมว
เหมือนกับที่คุณบอกว่า แพ้ผักชีไง
- ผมเกลียดผักชี - แน่นอนล่ะ
นั่นไม่ใช่ภูมิแพ้ มีสตรอเบอร์รี่สดๆ จากตลาดบ้านไร่ด้วยนะ
- ถึงขั้นจ่ายตลาดให้แล้ว เขาเสร็จแน่ - ว่าไงนะ
เรารู้นี่ ว่ามันหมายถึงอะไร
ฉันชอบเธออย่างกับ ตัวแมสคอตของแก๊งค์เรา
- ชมใช่มั้ยนี่ - แบบนี้แจ๋วกว่าตัวเฟอร์เรตต์ที่นายเคยเสมอ
ชงกาแฟเก่งด้วย เลี้ยงไว้แล้วกัน
- ขอบคุณเจ้าค่ะ - ลองสิ ขอบใจ
คุณสะกดคำว่า "ดูหนัง" ผิดนะ
ไม่ผิด
"แต่งงานกับผมนะ"
ฉันว่าแล้ว...
ตกลงค่ะ
ฉันขอสัญญาว่าจะรักคุณ
ดูแลทะนุถนอมคุณ
หนักแน่นอดทน เท่าที่ความรักเรียกร้อง
คุยจ้อเมื่อสมควร... ปิดปากเงียบเมื่อจำเป็น
ยินยอมพร้อมใจ ไม่เอาเค้กสีแดงๆ ฟูๆ
และอิงแอบอาศัยไออุ่น ในหัวใจคุณ เสมือนเป็นบ้าน
ว้าว เจ๋งระดับนี้ผมก็จ๋อยสิ
นี่คุณเขียนคำปฏิญาณ บนเมนูอาหาร
ใช่ ทำไมเหรอ
"คาเฟ่ มีโมนิค"
ผมขอสัญญาว่า จะรักคุณสุดชีวิต
ในทุกสภาพที่คุณเป็น
ทั้งบัดนี้ และชั่วนิรันดร์
ผมจะไม่ลืมว่านี่ คือรักที่เกิดได้ครั้งเดียว ในชีวิต
และจดจำไว้ ในห้วงลึกของจิตใจว่า
ไม่ว่ามีอะไร มาทำให้เราต้องพลัดพรากกัน
เราจะหาทาง กลับมาพบกันได้เสมอ
จะรับอีกฝ่าย เป็นคู่ครองหรือไม่
รับครับ
รับค่ะ
ด้วยอำนาจที่ผมได้รับ จากรัฐอิลลินอยส์
รปภ.
ขอประกาศให้ทั้งสอง เป็นสามีภรรยา และเพื่อนคู่ชีวิต
"สถาบันศิลปะ แห่งชิคาโก"
ฉันเพิ่งทำเสร็จ แค่ชิ้นเดียว
แบบนี้ไม่รุ่งแน่
ฉันคง...
โอ้ แย่จัง
คุณทำได้น่ะ
ฉันจะต้องโทรหาพวกเขา แล้วบอกว่าฉัน ไม่สามารถทำงานชิ้นนี้ได้
ไปนอนกับผมมั้ย
มาเร็ว..รู้นะว่าคุณอยากขึ้นเตียงกับผม
ไม่
ไม่เอา...อย่า
- หยุดนะ - โอเคๆ ๆ
ผมว่าอันนี้ เริ่มเข้าเค้าแล้ว
คือ มันยังไม่เสร็จ
แต่ผมก็เริ่มจะเห็น อารมณ์ของมันแล้ว
เหมือนกับ..
มีม่านมืดทะมึน อยู่ตรงนี้
แล้วมีแสงสว่างโผล่มาตรงนี้
แนวนามธรรม แต่ผมก็รู้สึกว่ามันมีพลัง
อะไร
คุณรักฉันหมดใจ
- ใช่ - ใช่
ฉันรู้ เพราะว่า...
นี่ต่างหาก ผลงานฉัน
ส่วนนั่นเป็นของเหลือทิ้ง
ซึ่งฉันจะต้องเก็บไว้แล้ว
เป็นห้วงยามที่สุขล้นทั้งกายใจ
และในทุกมิติอื่นของความรัก
อย่ามุงนะ
เธอจะรู้สึกมึนงง รอดูห่างๆ ก่อน
เฮ้
ดีใจที่ได้เจอคุณอีก
เพจ
ไม่เป็นไร คุณอยู่ในโรงพยาบาล
อุบัติเหตุรถชน
หัวฟาด แต่พ้นอันตรายแล้ว หมอให้คุณนอนนิ่งๆ มาพักนึง
รู้สึกยังไงบ้าง
ปวดหัวค่ะ
นั่นเป็นเรื่องปกติ หมอจะให้ยาแก้ปวด
มีใครเจ็บอีกมั้ยคะ คุณหมอ
เพจ คุณรู้ว่าผมเป็นใครใช่มั้ย
ค่ะ คุณเป็นหมอของฉัน
เอ่อ...
ผมเป็นสามีคุณ
เพจ
- คุณคอลลินส์ - หมอบอกผมว่า ทุกอย่างดีหมด
สมองกระทบกระเทือน ไม่ใช่กระดูกหักหรือแผลสด
เราไม่รู้ว่ามัน จะฟื้นตัวแบบไหน ในบางกรณี...
- สมองส่วนที่บวมไปเบียดกะโหลก จนชำรุดไป - ชำรุดเหรอ
- เธอจำผมไม่ได้ - แม้จะฟื้นคืนสติแล้ว
แต่อาการบวม ก็อาจทำให้สับสน สูญเสียความจำ
- อะไรกัน - นั่นเป็นเรื่องปกติ
นี่ไง ทฤษฎีของผม
แรงอัด จัดสรรตัวตนให้เรา
แต่ผมไม่ได้คาดคิดว่า...
วันหนึ่งเราจะจำ เหตุการณ์เหล่านั้นไม่ได้เลย
หวัดดี
คุณทำอะไรอยู่น่ะ
กำลังนอน
ใช่
ผมซื้อชุดใหม่มาให้คุณ
ขอบคุณค่ะ
ฉันชักหิวแล้ว
โอเค
ได้ มาเลย
ฉันอยากจะทบทวน บางเรื่องของคุณกับฉัน
เรื่องของเรา
- เยี่ยม - เราแต่งงานกัน
- ใช่ - ใช่ แล้วผมฉันดูทุเรศมาก
ผมว่าคุณดูไม่เป็นมากกว่า
คุณเคยบอกว่า ยืดผมเสียเวลา
- คุณใช้เวลานั่งทำงาน ในสตูดิโอดีกว่า - สตูดิโอ...ฉันทำอะไรถึงต้องมีสตูดิโอ
คุณเป็นศิลปิน
ประติมากร...เก่งด้วย
คุณกำลังทำงาน 4 ชิ้นให้ล็อบบี้
ของทริบูนทาวเวอร์ งานใหญ่มาก ใครๆ ก็อยากได้งานนี้
แต่คุณนำเสนอในงาน 12x12 ได้เยี่ยมจนชนะ
แล้วปริญญานิติศาสตร์ของฉันล่ะ
ฉันไม่ได้จบนิติศาสตร์เหรอ
รู้สึกคุณจะลงเรียนนิดนึง...แล้วเลิก
ฉันอยากเป็นศิลปิน แค่ตอนเรียนมัธยมนี่นา
นายต้องคิดว่า..แค่นี้ก็ชนะแล้ว
- สมองกระทบกระเทือนอย่างหนักเนี่ยนะ - ไอ้โง่
ถ้าเธอจำนายไม่ได้ เธอก็จำเรื่องทุเรศๆ ที่นายเคยทำไม่ได้
นายจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ สดใสไร้มลทิน
แต่ฉันยังห่วงว่า ถ้าเธอจำนายไม่ได้
เธอจะรู้ได้ไง ว่าเธอรักนายอะไร
ฉันเคยตะลึงจังงัง เมื่อเห็นเธอเริ่มหลงรักนาย
พูดอย่างงี้ อิจฉาล่ะซิ
พวกนายช่วยฉันได้มาก
แต่ถามหน่อยเถอะ ถ้าเธอจำฉันไม่ได้ล่ะ
จะทำยังไง
เธอต้องจำคุณได้แน่
เธอต้องจำพวกเราได้ด้วย
เราคือครอบครัวของเธอ
ใช่ ถูกของคุณ
โทษครับ ผมมาเยี่ยมภรรยา เพจ คอลลินส์ เมื่อวานเธอยังนอนอยู่ตรงนี้
รู้สึกเขาจะย้ายเธอ ขึ้นไปชั้นวีไอพีแล้วค่ะ
- ต้องจ่ายแพงมากนะนั่น - วอร์ดผู้อุปภัมภ์ค่ะ
ไปทางนี้ ขึ้นลิฟท์ไปชั้น 2 แล้วเลี้ยวขวา
ขอบคุณครับ
เพจ ความจำระยะยาวของคุณยังอยู่ครบ หมอหวังว่าส่วนที่เหลือจะค่อยๆ ดีขึ้นเอง
คุณคอลลินส์..ดีจังที่คุณมา
ไม่นึกไม่ฝันเลย ผมลีโอ สามีของเพจครับ
รู้มั้ยมันแย่แค่ไหน ที่ได้ข่าวจากคนอื่น
ว่าลูกฉันมานอนอยู่ไอซียู หลายวันแล้ว โดยไม่มีใครบอกเรา
เธอน่าจะโทรบอกเรา
ผมขอโทษ
นี่คุณไม่เคยเจอพ่อแม่ฉันเหรอ
- ทำไมถึงเป็นแบบนี้ - หมอคะ แล้วขั้นต่อไปคืออะไร
กลับไปใช้ชีวิตตามปกติ ยิ่งเร็วยิ่งดี
สัปดาห์หน้าเริ่มได้ แล้วหมอจะแนะนำ แพทย์ด้านจิตเวชบำบัดให้
- ครับ - ไม่ว่าจะต้องรักษายังไง
ผมจะจัดการให้ดีที่สุด
กลับมาอยู่บ้านเรา แม่จะได้ดูแล
แม่เขาจะจัดห้องเดิมของลูกให้ แล้วพ่อจะลางาน มาอยู่กับลูก
ผมขออนุญาตพูด ด้วยความเคารพว่า ที่คุณหมอแนะนำก็คือ
ให้เพจกลับไปใช้ชีวิต ปกติตามเดิม
ชีวิตปกติของเธอ คืออยู่กับผมนะครับ
- ก็จริง แต่เธอจำชีวิตส่วนนั้นไม่ได้แล้ว - แล้วเธอจะจำได้..
- หมอถึงบอกให้ทำ แบบนี้ไงครับ - ไม่ใช่ หมอบอกว่าเธอ "อาจจะ" จำได้
- ให้เธอมาพักฟื้น กับคนที่เธอรู้จักดีกว่า - คนที่เธอรัก
เราช่วยดูแลเธอ อย่างดีที่สุดจ้ะ
แต่คุณก็ไม่ได้ถามเธอซักคำ
สิ่งที่ฉันต้องการคือ ให้ทุกคน หยุดเถียงกันซะที
ยังไม่ต้องตัดสินใจ ตอนนี้ก็ได้
พวกคุณกลับไปก่อน ไปพักผ่อนให้อารมณ์ดี
คุณเป็นสามีฉันได้ไง ในเมื่อไม่เคยพบ พ่อแม่ฉันเลย
ก็คุณไม่ติดต่อพวกท่าน มาเป็นปีๆ
ฉันจะตัดขาดครอบครัวได้ไง
เรื่องมันเกิด ก่อนที่เราจะมาเจอกัน
- แล้วเราก็ไม่เคยคุยกันเรื่องนี้เลย - ไม่...เราคุยกัน
แล้ว...
เริ่มด้วย คุณจะย้ายไปอยู่ในเมือง เพื่อเรียนศิลปะ
แต่พ่อคุณบังคับให้คุณเรียนกฎแมาย
ท่านชอบบงการ ว่าคุณจะต้องทำอะไรบ้าง
แล้วมันก็ปีนเกลียวขึ้นเรื่อยๆ
โอเค ฉันจำตอนเรียนคณะนิติศาสตร์ได้นะ ตอนที่เป็นคู่หมั้นกับเจเรมี
ฉันไม่รู้แล้ว
เพจ
โอเค ที่รัก เดี๋ยว...
ตอนนี้สิ่งที่ควรทำ มากที่สุดก็คือ
กลับไปใช้ชีวิตตามเดิม ร่วมกับผม
อย่างที่หมอบอก นั่นจะช่วยฟื้นฟูได้ดีที่สุด
ใช่ แต่ฉันไม่รู้จักคุณเลย
จะให้ขึ้นรถไปกับคุณ แล้วอยู่ในบ้านคุณเนี่ยนะ
- บ้านของเรา - ไม่มีหลักฐานพิสูจน์...ว่าเรารักกัน
- งั้นเราแต่งงานกันทำไมล่ะ - คนเราแต่งงานกัน ด้วยเหตุผลสารพัด
- โอเค เช่น - อยากได้กรีนการ์ด
ผมมาจากซินซินเนติ
ฉันมีสมุดบันทึกบ้างมั้ย
ไม่...เท่าที่ผมเห็นนะ
มีแค่ชุดนี้ค่ะ
อ้อ มันก็พอดูได้จ้ะลูก แค่ใส่กลับบ้าน
- มันน่าเกลียดมาก - เพจ
คุณจะได้กลับบ้านแล้วใช่มั้ย
ค่ะ พ่อแม่บอกฉันอย่างนั้นน่ะ
ห้ามขับรถ จนกว่าหมอจะอนุญาตนะ
แล้วเราค่อยเจอกัน ใน 4 หรือ 6 สัปดาห์ ตกลงนะ
- ขอบคุณมากค่ะ - ขอบคุณนะคุณหมอ
- ขอบคุณครับ - พร้อมนะ ไปกันเลย
เดี๋ยว ผมมีวอยซ์เมลก่อนเกิดเหตุน่ะ
ในเมื่อคุณต้องการหลักฐาน
อ๋อใช่ งั้นฟังดูซิ
ที่รักคะ...
ขอโทษ ที่ฉันยังอยู่ในสตูดิโอ
ฉันคิดถึงคุณ จนประติมากรรม ชักจะหน้าคล้ายคุณแล้ว
แล้วคืนนี้ คุณจะทำอะไร ฉันอยากเป็นสาวลีโอ
รู้ใช่มั้ย หมายถึงอะไร
ใช่ แล้วโทรหาฉันด้วย
รักนะ
ไม่รู้นะ ฟังดูแล้วผมคิดว่า มันไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย
ไม่ๆ มันน่ารักดี แบบว่า เสียงฉันมีความสุขมาก
โอเค งั้นก็คิดดูดีๆ
คุณเลิกเรียนกฎหมาย...ถอนหมั้น ย้ายไปอยู่ในเมือง
คุณเลือกชีวิตเอง..ก่อนเจอผมซะอีก
ผมว่าคุณมีพันธะกับตัวเอง
ที่จะต้องเคารพ การตัดสินใจของตนเอง เดี๋ยวนี้
อย่าไปฟังเขา เพจ
ผมรับรอง ว่าจะดูแลเธอเอง
กลับบ้านกับผมนะ
กลับไปกับผม
แล้วเราจะสู้ด้วยกัน
หนูอยากไปทดลองดูนะ
ว่ามันจะช่วยฟื้นความจำได้มั้ย
แล้วถ้าไม่ได้ผล หนูก็กลับบ้านได้
หนูแต่งกับเขา... ต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่าง
- ข้ออ้างฟังไม่ขึ้น - แต่ผมรับได้
ฉันเหมือนตัวประหลาด
ผมว่าคุณสวยออก
บ้านเราอยู่ที่ไหนล่ะ
ด้านเหนือของเมือง
ใครเป็นประธานาธิบดี
- ประเทศเราเหรอ - ค่ะ
โอบาม่า
วุฒิสมาชิกคนนั้น
ใช่ คุณโหวตให้เขาด้วย
ฉันเหรอ
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
เชิญเลย
เซอร์ไพรส์
ดีใจที่เธอกลับมา
เราไปที่โรงพยาบาลทุกวัน แต่ลีโอไม่ให้เข้าไปกวนเธอ
- ใช่...พวกเขาไปทุกวัน - เราคิดถึงเธอมาก
นี่เราคงจะสนิทกัน
ฉันซอนย่าจ้ะ
- นี่แฟนฉัน...ไคล์ - ไง เพจ
- นี่จิม - ดูดีจัง เพจ
- กับลิลลี่... - ไงจ๊ะ ไปฟิตหุ่นที่โรงพยาบาลมาเหรอ
- หวัดดี เพจ - นี่ จอช
โทษนะ ฉันขอตัวก่อน
- ขอบคุณทุกคนที่มา ขอโทษที่งานเลิกเร็วไป - ไม่เป็นไร แล้วเจอกัน
คุณโอเคมั้ย
คุณคิดว่าไงล่ะ
ผมเข้าใจ มันหนักเกินจะรับไหว
ไม่ใช่ค่ะ
ที่มันน่าจะหนักมาก ก็คือกลับบ้านมาเจอ
อพาร์ตเมนต์แปลกๆ กับผู้ชายที่ฉันไม่รู้จัก
นั่นแหละ ที่น่าจะหนักเกินรับไหว
แต่การกลับบ้าน มาเจอแบบนี้
กับคนเต็มบ้าน
เข้ามารุมกอด ร้องห่มร้องไห้ พูดเรื่องบ้าๆ ที่ฉันจำไม่ได้
ก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉัน จะต้องทนรับ มันไม่มีความหมายอะไร
คุณพูดถูก
ทีแรกผมตั้งใจ จะเชิญแค่ 2-3 คนน่ะ
ออกไปก่อนได้มั้ย
- เพจ ผมเสียใจ - นี่คุณจะไม่ยอมให้ฉัน อยู่ตามลำพังเลยรึไง
- ผมเสียใจ - ฉันเสียใจ
ใช่
ฉันเสียใจ
โอ้ ตายแล้ว แม่ต้องฆ่าฉันแน่
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
- อะไร - คุณไม่ได้เคาะประตู
มันชินน่ะ โทษที
แต่คุณเคยเจอกับมันแล้วนี่นา
นี่ไม่ตลกนะ
- คุณน่าจะเคาะก่อน - ผมขอโทษ
คุณน่ารักจัง
เหรอ
นี่เป็นชุดเดียว ที่ฉันใส่แล้วรู้สึกสบายตัว
จริงๆ แล้วเป็นเสื้อผมน่ะ
ไม่เป็นไร
- มองอะไร - หา
คุณเฝ้าดูอย่างกับ ฉันเป็นตัวอะไรในสวนสัตว์
โทษที ผมไม่รู้ตัว สงสัยผมไม่รู้จะทำยังไงดีน่ะ
ว้าว คุณทำแบบนี้ประจำเลยเหรอ
ผมจะขอโทษ เรื่องเมื่อคืน
มันสิ้นคิดไปหน่อย ผมลืมนึกไป
ไม่ค่ะ ไม่ ฉันขอโทษ ฉัน...
ฉันไม่อยากให้คุณเป็นห่วง ไปทำธุระของคุณเถอะ
คุณทำงานรึเปล่า มีงานทำมั้ย
มีสิ ถ้ามันยังไม่พังนะ
ผมมีห้องอัดเสียง
ดีจัง
แล้วฉันล่ะ วันๆ ฉันทำอะไรบ้าง
ก็...
คุณตื่นขึ้นมาชงกาแฟ
- ได้เลย - ไม่ๆ ผมทำเอง เช้านี้ผมชงเอง
แล้วคุณก็...ไม่ๆ จานนั้นของผม
คุณไม่ทานเนื้อสัตว์
แล้วคุณไปเปิดอีเมลล์... ชำระเงินค่าโน่นนี่
- อ้อ - ผมท้าพนันได้ว่า
คุณจำพาสเวิร์ด หรือเลขบัญชีไม่ได้
เพราะงั้น...ผมจัดการให้เอง
แล้วคุณก็ไปที่สตูดิโอของคุณ
ผมพาไปได้นะ คุณจะได้เห็นงาน ที่ทำค้างอยู่
ยังไม่ต้องรื้อฟื้น ทุกอย่างก็ได้ ไปทำงานก่อน
ค่อยกลับมา ทบทวนกันอีกที
- คุณแน่ใจนะ - ค่ะ ฉันไม่เป็นไรหรอก
งั้นนี่นะ...
กุญแจ โทรศัพท์อยู่ตรงนี้
ถ้ามีอะไร...เบอร์โทรศัพท์ผมอยู่ในนี้
- โอเค - โอเคนะ
- งั้นไปนะ - ค่ะ
โชคดีนะคะ
- ไงลิล - เฮ้
เล่ามาเลย
ตาคนที่ใส่เกือกหัวแหลมน่ะ จูบไม่เป็นเลย
ฉันว่า จะตัดออกจากบัญชีขากิ๊ก
โอเค
แล้วก็...งานทางนี้ ยุ่งเละ
เมื่อวาน มีคนจองห้องอัดซ้ำกัน
ลูกค้าเยอะ...ปัญหาที่น่าปลื้มนะ
แต่ห้องอัดห้องเดียว จะรับพร้อมกัน ทั้ง 2 งานได้ไง
ดังนั้น ดูน แอดเวอร์ไทซิ่ง รอไม่ได้ เลยย้ายไปซาวด์สเปซ
อะไรกัน...นั่นลูกค้ารายใหญ่ของเรานี่
ต้องจัดให้เขาก่อนสิ คุณรู้นี่นา
ใช่ แต่ว่า...
ฉันยุ่งจนดูไม่ทันแล้ว...เข้าใจมั้ย นี่ไม่ใช่งานที่ทำคนเดียวได้
ผมไม่ได้อู้งานนะ
ฉันรู้ ฉันไม่ได้ว่าคุณ แต่มันไม่ทันจริงๆ
เอาล่ะ ผมกลับมาแล้ว
เธอเป็นไงบ้าง
เธอดีขึ้นแล้ว
แต่ก็
ขอบคุณที่เป็นห่วง
มันจะดีขึ้นอีก
โอเค ดี
แล้วคุณจะไปเสนองาน บ่าย 3 ครึ่งมั้ย
ไปสิ
ผมจะกลับไปแต่งตัว ดูเพจก่อน แล้วตามไป
โอเค
"หลักฐานเพิ่มเติม"
ฉันขอสัญญา ว่าจะรักคุณ
ดูแลทะนุถนอมคุณ
หนักแน่นอดทน เท่าที่ความรักเรียกร้อง
คุยจ้อเมื่อสมควร ปิดปากเงียบเมื่อจำเป็น
ยินยอมพร้อมใจ ไม่เอาเค้กสีแดงๆ ฟูๆ
และอิงแอบอาศัยไออุ่น ในหัวใจคุณ เสมือนเป็นบ้าน
นี่คุณเขียนคำปฏิญาณ บนเมนูอาหาร
- พิลึกจัง - ผมขอรักคุณสุดชีวิต
ในทุกสภาพที่คุณเป็น
ทั้งบัดนี้ และชั่วนิรันดร์
ผมจะไม่ลืมว่า นี่คือรักที่เกิดได้ ครั้งเดียวในชีวิต
และจะจดจำไว้ ในห้วงลึกของจิตใจว่า...
ไม่ว่ามีอะไร มาทำให้เรา ต้องพลัดพรากจากกัน
เราจะหาทาง กลับมาพบกันได้เสมอ
"คาเฟ่ ฟื้นความหลัง"
- โอ้ หวัดดีค่ะ - หวัดดีค่ะ
ฉันขอ เอ่อ...
- นี่ชิ้นนึง - ไม่สั่งอย่างเดิมแล้ว
อย่างเดิมของฉัน มีด้วยเหรอ
ก็ดีสิ...งั้นขออย่างเดิมค่ะ
- เรียบร้อยค่ะ - นี่ครับ
ขอบคุณคะ
ขอบคุณ
เพจ
มีอะไรให้ช่วยครับ
ขอยืมโทรศัพท์หน่อยได้ไหม
ฮัลโหล อ้อ ลิล
ใช่ ผมรู้ว่าบ่าย 3 ครึ่ง ผมยังไปไม่ได้ ผมต้องตามหาเพจ
ไม่รู้ล่ะ หาข้อแก้ตัวให้ที
- ขอโทษค่ะแม่ หนูไม่รู้จะโทรหาใครอีก - ขึ้นรถก่อนจ้ะ ลูก
โอ้
- ลูกไม่เป็นไรนะ - ค่ะ แม่
- เฮ้ - เฮ้
คุณหายไปไหนมา
ผมเป็นห่วง นึกว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณซะแล้ว
โทษค่ะ ฉันหลง เดินหลงน่ะ
จิตใจก็เลอะหลงด้วย
งั้นคุณก็น่าจะโทรเรียกผม
ฉันลืมหยิบโทรศัพท์ไป... จำเบอร์คุณไม่ได้ด้วย
ก็เลยโทรเรียกแม่ แล้วเราก็ไปสนุกกัน...ดีจัง
คืนนี้แม่ชวนไปทานมื้อค่ำด้วย
มื้อค่ำ ได้
คุณไม่ต้องไปก็ได้นะ
คุณขับรถเองไม่ได้..ผมต้องพาไป แต่นั่นไม่ใช่เรื่องใหญ่
พรุ่งนี้ ฉันอาจตื่นขึ้นมาจำอะไรได้หมด
แต่ตอนนี้ พ่อแม่คืออย่างเดียว ที่ฉันจำได้แม่น
โอเค
งั้นเราไปกัน
โอเค
- โอเค - คุณจะเปลี่ยนเสื้อผ้ามั้ย
ก็ได้
เลี้ยวซ้ายหน้าบ้านคาลด์เวลล์
เลี้ยวขวาที่คับเดอแซค บ้านเราหลังที่ 6 ทางขวา
บ้านเพรสลีย์มีตู้จดหมายใหม่...น่ารักจัง
ดอกไม้นี่ คงแทนคำขอโทษ ที่หันหลังให้พ่อแม่ไม่ได้
แต่ในเมื่อฉัน สมองแหว่งไปแล้ว ท่านคงให้อภัย
ใช่...
เราน่าจะซื้อดอก "อย่าลืมฉัน" ให้นะ
ตลกนี่
จริงๆ มันก็ตลกนะ
คุณเจอพ่อแม่ฉันแล้ว
พ่อจะบอกให้คุณ เรียกท่านว่าบิล แต่จริงๆ พ่ออยากให้เรียกคุณธอร์นตัน
- แล้วน้องสาวฉันชื่อ... - เกว็น
ผมรู้อะไรเยอะ เกี่ยวกับครอบครัวคุณ
- จริงสิค่ะ - ก็เราเป็นสามีภรรยากัน
- พระเจ้า...นี่เธอหมั้นแล้ว - ใช่
- ว้าว สองคนนี่ สมกันดีจัง - ขอบคุณ เพจ
ว้าว...
นานมากเลยนะ
งั้นเหรอ
ใช่
แปลกนะที่ทุกคน ดูสูงวัยขึ้นนิดนึง
- เหรอ - ใช่ โดยเฉพาะเธอ
- ฉันดีใจมาก ที่พี่กลับมา - เอาล่ะ...
เพื่อฉลองการคืนเหย้า เพจ... แม่ทำอาหารโปรดของลูก
ฟิเลต์ มิญ็อง
โอ้ ไม่ต้องจ้ะ นั่งเลย
ก่อนรับประทาน ขอให้เราดื่มฉลองกันก่อน
- ที่รัก - พ่อขอดื่มให้ครอบครัวของเรา
เป็นโชคดีของพ่อ ที่มีสาวสวย ถึง 3 คนในชีวิต
ยิ่งได้มาอยู่กันพร้อมหน้า ก็ยิ่งเป็นโชคหลายชั้น
เพจลูกรัก...ขอต้อนรับกลับสู่เหย้า
ดื่มให้...ครอบครัว
- ดื่มให้...ครอบครัว - ดื่มให้...ครอบครัว
ลีโอ...แล้วครอบครัวเธอล่ะเป็นไง
- กลับไปเยี่ยมบ่อยมั้ย - เอ่อ ไม่ครับ
แย่จัง
พ่อแม่ผมเสียหมดแล้ว
ผมมีแต่เพจคนเดียว
เธอคือครอบครัวของผม
- แล้วเธอทำงานอะไรล่ะ ลีโอ - ผมเพิ่งเปิดสตูดิโอบันทึกเสียงในเมือง
เพจนี่แหละ ที่บอกให้ผมทำของเล่น ให้เป็นเงิน
- ฉันเหรอ - ใช่
แต่ธุรกิจนี้ กำลังตกต่ำไม่ใช่เหรอ
เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็ลงเสียงกับคอมพ์ที่บ้าน คุณภาพพอกัน
- ไรอัน - อะไร
แต่อัลบั้มที่ผมชอบ จะมีชีวิตชีวา...เป็นธรรมชาติกว่า
เช่นเสียงกรีดกีตาร์ ของสก็อตตี้ มัวร์ ใน "มิสเทอรี่ เทรน"
อัดลงคอมพ์ ไม่มีทางได้แบบนี้
ต้องเล่นสดๆ ต้องไล่กดเทป ต้องมีนักดนตรี ตัวเป็นๆ ในห้อง
หัดมาแจมกัน
ถ้าจะให้ผมตอบคำถามนี้ ใช่ มันล้าสมัยแล้ว และ...
เราสามารถบันทึกเสียงคุณภาพ ได้ที่บ้าน
แต่คุณก็ไม่สามารถทำเพลง ซันเซสชั่นส์ กับแล็บท็อปได้
ว้าว
- ว้าว - ว้าว
ฉันได้ยินว่า คืนนี้ทุกคน จะมากันพร้อมหน้า
- แบบนี้อาจหนักเกินไปสำหรับเพจ - ฉันอยู่ที่นี่ คงไม่เป็นไรค่ะ
นั่นไดแอน เชนใช่มั้ย
ใช่...แต่เราเลิกคบกันไปแล้ว
โธ่เอ๊ย พี่ห่างหายไปซะนานเลย
พระเจ้า
ขอให้โชคดีนะ เพื่อน
โทษที ลีโอ นี่เพื่อนๆ มัธยมปลายของฉัน นี่ชานา แครี่ ลิซเบ็ธ
หวัดดี
แล้วผมล่ะ จะไม่แนะนำผมเหรอ
หวัดดี
- โทษค่ะ นี่คือ.. - เจเรมี
นานมากเลยนะ
เหรอ
ดูไม่น่าจะนานเลย คุณเหมือนเดิมทุกอย่าง
ไม่รู้เธอบอกคุณรึยัง...ผมชื่อลีโอ
- หวัดดี - เป็นสามีของเพจ
ใช่ ผมจะไปหาอะไรดื่มก่อน ใครจะเอาอะไรมั้ย
- ขอดิสซารอนโนซาวร์หน่อย - ฉันขอบลูเบอร์รี่ โม ฮิโต
- ใช่เหรอ - ใช่...ผมยังจำได้
ตายแล้ว เพจจำได้มั้ยตอนเราอยู่เกรด 9 จะเต้นโชว์วันคริสต์มาส
เราช่วยม้วนผมให้เธอ แล้วเราทำผมเธอไหม้..ครึ่งหัวเลยมั้ง
ฉันจำได้ทุกช็อตเลย
ฉันครอบหมวกเบเรต์ ออกไปเต้นใช่มั้ย
อย่างกับเธอเป็นพวกวัยโจ๋ ใส่สเวตเตอร์ ดื่มโมฮิโต
เหมือนในนิยายสเต็ฟฟอร์ดส์ ไวฟ์น่ะ
ทำนองนั้น แถมยังให้ท่าเจเรมี ต่อหน้าผมด้วย
- อดีตคู่หมั้นเจเรมี - ไม่ๆ
ในความรู้สึกของเธอ เขาคือคู่หมั้นปัจจุบัน
มันคงน่ารำคาญพิลึก... ที่เธอมีสามีแปลกหน้า มาเฝ้าทั้งคืน
เรื่องเยอะจนฉันคิดไม่ทันแล้ว
แล้ว..เธอชอบท่าไหนล่ะ
เพจน่ะเหรอ
ไม่ใช่แม่เธอมั้ง..ใช่ เพจนั่นแหละ
เรื่องบนเตียงเหรอ
โอ้ พระเจ้าลีโอ
ถามทำไม...นี่เรื่องส่วนตัว ไม่รู้นะ
- มันเป็นเรื่องลับเฉพาะ ของเราสองคน - นี่ ฉันไม่ตัดสินเธอหรอก
เธอชอบให้จั๊กกะจี้
พูดจริงเหรอ
ไหนว่าจะไม่ตัดสินไงล่ะ
เปล่านี่ ฉันไม่ว่าอะไร ถึงคุณจะเล่นวิตถาร
ไม่ใช่เรื่องนั้นนะ
แค่ช่วยผ่อนคลาย ตอนเธอเครียดกับงานน่ะ
งั้นก็ไปลองดูสิ
- เอาอย่างงั้นเหรอ - คุณมีอะไรจะต้องสูญเสียอีกล่ะ
- เฮ้ ลิซ่า - เฮ้...เพจ
ผมทำงานกับคนพวกนี้มานาน จนรู้ว่า...
มีเรื่องสำคัญเข้ามา เดี๋ยวผมโทรกลับนะ โอเค
- ไง - ไง
เชิญนั่ง
คุณจำวันที่เรา ไปทะเลสาบกันได้มั้ย
คุณบอกว่าจะดูแลฉัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
- คืนนั้น ในเรือบ้านนั่น - ใช่ค่ะ
คุณช่วยบอกฉันทีซิ ว่าเราเลิกกันได้ไง
มีแต่คุณเท่านั้น ที่ทิ้งคนอื่นไป แล้วกลับมาขอคำอธิบาย
- นี่ฉันทิ้งคุณไปเหรอ - โหดร้ายทารุณ
ทิ้งตอนใกล้จะแต่งด้วย
เพราะอะไร
นั่นคือคำถามของผม กับเพื่อนๆ ทุกคน รวมทั้งคู่ควงใหม่อีก 2 ราย
- เราก็อยากได้คำตอบ - ไม่เอาน่า ฉันต้องมีเหตุผลอะไรซักอย่างล่ะ
คุณ
คุณเปลี่ยนไป
คุณพูดจาแปลกๆ แต่งตัวแปลกๆ
คุณเริ่มรวนเร กับการเรียนกฎหมาย
และไม่แน่ใจ ว่าผมคือคนที่ใช่
- แล้วฉันคืนแหวนหมั้น ให้คุณรึเปล่า - คืนสิ
ตอนนี้ใครสวมอยู่ล่ะ
ยังไม่มีใคร
แต่ผมคบอยู่กับโรส จำได้มั้ยเพื่อนเกว็น
ผมควงโรสมาปีนิงแล้ว
ผมรอคุณตลอดชาติไม่ได้ เพจ
คุณไม่คาดคิด ว่าฉันจะสมองเสื่อม
จนลืมไปว่า เราเลิกกันแล้ว แถมยังร่อนมาขอคำตอบจากคุณ
ว่าคุณไม่ดีตรงไหน
- ฉันเสียใจ...คุณทำงานต่อเถอะ - ได้
- โทษนะ ผมไม่ได้คาดฝันเลย - ฉันเสียใจ
ความเคยชินเก่าๆ มั้ง
ฉันมาที่นี่ โดยไม่ได้ตั้งใจจะมา จนกระทั่งพบตัวเองที่นี่
แย่ชะมัด ที่ฉันตัดขาดจากทุกคนตั้ง 5 ปี
รู้สึกไม่ดีเลย
- เฮ้ - เฮ้
วันนี้เป็นไงบ้าง
ก็ดี
ได้กลับมาเจอคุณ ผมก็มีความสุขแล้ว
- ขอโทษด้วย ที่ฉันทำโต๊ะรก - เชิญตามสบาย
คุณจะทำภาพตัดแปะใช่มั้ย
ฉันชอบทำเหรอ
ไม่นะ เท่าที่ผมจำได้
ฉันเกิดแรงบันดาลใจ
เมื่อได้เจอเพื่อนๆ เมื่อคืน
เลยมานั่งแปะรูป
ความทรงจำเก่าๆ มันพรั่งพรูเข้ามา ฉันก็เคยคิดจะทำ ลำดับเหตุการณ์ในชีวิต
ดีจัง...เป็นความคิดที่ดี
ใช่
ฉันไปรื้อค้นข้าวของคุณ คงไม่ว่านะ
ไม่เป็นไร ของผมก็ของคุณนั่นแหละ
ผมมีทะเบียนสมรสของ รัฐอิลลินอยส์เป็นหลักฐาน
ฉันเห็นแล้ว...นั่นคือช่วงเวลาที่หายไป
นี่ไง ฉันกำลังเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
แล้วฉันเจอรูปครอบครัวด้วย รูปฉันตอนเด็กๆ
รูปพวกนี้จัดลำดับง่าย เพราะฉันยังจำมันได้
ก็ดีแล้วนี่
ใช่ๆ ใช่มั้ง
แต่สิ่งที่ฉันอยากทำก็คือ ค้นหาช่วงสุดท้าย ที่ยังอยู่ในความจำ
แล้วเจออะไรรึยัง
ฉันคิดว่า ฉันไปเข้าร้านมักกะโรนีกริลล์ แล้วถามว่า มีราวิโอลีอบ แสนอร่อยมั้ย
แต่ฉันจำคำตอบไม่ได้เลย
นี่ไง มีแค่นี้ ความจำสุดท้าย ก่อนฟื้นในโรงพยาบาล
แย่จัง เราก็ไม่รู้เลยสิว่า ร้านนั้นมีราวิโอลีรึเปล่า
โอ้ ไม่มีทางสำเร็จแน่
ไม่เป็นไรน่า
- ไม่มีทาง - ไม่ๆ อย่าทำแบบนี้ซิ
ไม่เอาน่า
นี่คุณจะทำอะไร
ผมขอโทษ
- ฉันเสียใจ เราเคยเล่นกันแบบนั้นเหรอ - ใช่ แบบว่า..
- ฉันเสียใจ - ไม่ๆ ไม่ต้องขอโทษผม ไม่ต้อง
ผมเข้าใจแล้ว มันจะกลับมา เราทำอย่างที่เคยทำ
เพื่อให้คุณคืนสภาพเดิม
แล้วมันจะดีเอง
ใช่
ร้านรวงในเมือง ได้รับความเสียหาย
กระจกแตก เกลื่อนทางเท้า มีการประท้วงอีก 2 คืน
- ด้วยสาเหตุที่ตำรวจยิงชายผิวดำ - เฮ้
ฉันคิดว่าฉันพร้อมจะไปดู ที่ทำงานของฉันแล้ว
คุณช่วยไปดูทีนะ
ได้...ไปกันเลย
นี่คือสตูดิโอแห่งแรก ที่คุณได้ครอบครอง
บรรยากาศดีนะ
ว้าว
ตอนแรกคุณไม่ค่อยชอบที่นี่นัก
แต่เมื่อคุณคิดได้ว่า น่าจะจุดธูปหอม ที่ซื้อมาจากแผงลอย ตรงหัวมุมไดเวอร์ซีย์
เราก็จุดธูปนั่น ปัดควันให้ฟุ้งกระจาย แล้วเราก็พบว่า...
โดนหลอกให้ซื้อเศษกะหล่ำแห้งอัด
เราหลงปัดควันกะหล่ำอยู่ตั้งนาน แต่ไม่รู้ยังไง..
มันสะกดคุณได้
หลังจากนั้น คุณก็แทบไม่ยอมออกไปไหน
คุณเข้ามาเปิดเพลงฟัง แล้วง่วนอยู่กับงาน จนผมต้องมาตามคุณกลับบ้าน
นี่คือผลงาน ที่คุณจะทำให้ทริบูน ทาวเวอร์
มันจะเป็นรูปอะไรน่ะ
ผมไม่รู้ถ้าคุณยังไม่รู้
มานี่สิ
เอ้านี่
ช่วยทำให้มันรู้ ว่ามันอยากเป็นอะไร
โอเค
แต่ฉันไม่รู้ ว่าจะใช้ไอ้นี่ยังไง
คุณต้องรู้แน่
เดี๋ยว...อย่าเพิ่ง
ช่วยได้นะ เอาเลย
- ไม่รู้ล่ะ แค่ลองดู น่าจะสนุกดี - ช่วยหรี่เสียงหน่อยได้มั้ย
คุณเคยเปิดดังกว่านี้ตั้งเยอะ จนผมไม่เข้าใจ ว่าคุณจะมีสมาธิทำงานได้ไง
ก็มันทำให้ฉันปวดหัวจี๊ด หรี่เสียงหน่อยได้มั้ย
นี่ผมจะช่วยคุณนะ
ผมไม่ใช่กระสอบทราย ให้คุณซ้อม
เราไม่เคยเอะอะใส่กันแบบนี้
ผมก็ไม่ไหวเหมือนกันนะ เพจ
เพจ
ค่ะ
- เฮ้ - เฮ้
ขากลับ ผมผ่านร้านขนมโปรตุเกสที่คุณชอบ เลยแวะซื้อมา
- มีใครอยู่ในนั้นเหรอ - ค่ะ
- ลีโอ - หวัดดีครับ
น้องสาวฉันวุ่นอยู่กับ การเตรียมงานวิวาห์ แล้ว...
- จะมีพิธีหมั้น ในอีกไม่กี่วัน - เราเลยอยากให้เพจ มาอยู่ช่วยน้องที่บ้าน
มันเป็นสิ่งที่สมควรทำ...ไปช่วยเกว็น
โอเค แล้วชีวิตของคุณที่นี่ล่ะ
งานที่คุณทำค้างอยู่
ฉันคุยกับคนที่ทริบูนแล้ว พวกเขาเข้าใจ เรื่องที่เกิดอุบัติเหตุ
แล้วพ่อก็จะให้ฉันยืมเงิน ไปคืนค่ามัดจำ
ไม่รู้นะ ฉันคงทำไม่ได้แล้ว
- พร้อมแล้ว ออกไปขึ้นรถนะลูก - ค่ะ พ่อ
ฉันเสียใจ แต่ไปไม่กี่วันก็จะกลับมา
ผมอยากให้คุณระวังตัวไว้
ฉันไม่ได้ไปเข้าสำนักมนต์ แค่ไปเยี่ยมบ้าน
- ผมรู้ แต่ - แต่อะไร
ผมขอกอดลา แบบมึนๆ หน่อยได้มั้ย
เป็นไงบ้าง
รู้สึกดีค่ะ
- อ้อ ไม่สับสนมึนงง ง่วงเหงาหาวนอน - ไม่ค่ะ
ดี หมอก็ดีใจที่ผลซีทีสแกนออกมาดีมาก
- โอ้ โล่งอกไปที - แล้วคุณจำอะไรได้บ้าง
- ยังเลยค่ะ - ยังเหรอ
- แบบนี้ไม่ปกติแล้ว ใช่มั้ยคะ - เรื่องของสมองนี่ ไม่มีอะไรปกติหรอก
- เพราะมันไม่มี การบาดเจ็บที่เหมือนกัน - เพจกลับเป็นคนเดิมแล้วค่ะ
วิเศษมากเลย
คุณธอร์นตัน ฉันขอคุยกับเพจซักนิด ได้มั้ยคะ
ไม่ต้องห่วงค่ะแม่ สบายมาก
ก็ได้จ้ะ
ขอบคุณค่ะ
เพจ คุณอยากฟื้นความจำส่วนนั้นรึเปล่า
อยากค่ะ
ผู้ป่วยบางรายกลัวว่า ถ้าความจำกลับคืนมา
จะนำพาเหตุการณ์ร้าย กลับมาด้วย แต่นั่นก็เกิดขึ้นน้อยราย
ไม่ใช่ค่ะ ฉันไม่ได้กลัวเรื่องอุบัติเหตุนั่น
แล้วคุณกลัวอะไร
สงสัยฉันจะ
ไม่รู้ค่ะ มัน...
ถ้าฉันไม่ชอบ ชีวิตแบบเดิมของตัวเองล่ะ
หรือถ้าฉันชอบมันมากเกินไป ฉันไม่รู้จะพูดยังไง
หมอก็เคยฝึกงานจิตเวชแค่ครั้งเดียว อาจแนะนำไม่ถูก
แค่ก็อยากให้คุณ ลองถมช่องว่างนั่นดูก่อน
แล้วค่อยตัดสินใจ ว่าอยากมีชีวิตแบบไหน
แต่ถ้าคุณปิดกั้นตัวเอง จากการฟื้นความจำ
คุณก็จะต้องอยู่ด้วย ความกลัวอดีตของตัวเอง
ผมมาแล้ว
และนี่คือ
วงไนฟ์สกิลซ์ ซ.การันต์
อ้อ
ไมกี้ เสียงดีมาก เต็มที่เลยนะ
- คราวนี้ผมเต็มที่เลย - กีตาร์เบสไม่ต้องไปไหนแล้ว
- เล่นอยู่โน้ตเดียว - เอาล่ะ เทค 2
ว้าว วันนี้มามาดใหม่
เปลี่ยนลุคเป็นแร็พแบบคันไนล์ เวสต์
ฉันว่าเหมือนไมเคิล บูเบลมากกว่า แต่ยังไงก็เท่น่ะ
ฟังนะ ผมจะต้องวิ่งวุ่นอีกสักพัก
เริ่มเข้าที่แล้ว ไมกี้ เอาใหม่ตั้งแต่ต้น หรือตรงกลางก็ได้
นี่รู้มั้ย ลูกค้ามาที่นี่ เพราะเชื่อฝีมือคุณ โอเค
- ฉันตั้งใจทำดีที่สุดแล้ว แต่ต้องมีคุณอยู่ด้วย - ผมรู้
แต่ถ้าเพจไปอยู่กับพ่อแม่ ที่เลคฟอเรสต์
ผมก็ต้องตามไป
ผมต้องทำให้เมียผม กลับมารักผมอีกครั้ง
- อ้อ เธอได้เจอกันแล้ว - หวัดดีจ๊ะ
- ไหนดูซิ - สวยมากๆ
- เริ่มนับถอยหลังแล้วนะ เพื่อน - เฮ้ เป็นไง
เหลือชีวิตโสดอีกแค่ 7 วัน รู้สึกไงบ้าง
รู้สึกดีมากๆ แต่ถ้าคิดเรื่องนี้นานๆ ก็จะรู้สึกมึน
ว่าไงนะ
ที่รัก มึนเพราะเมารักน่ะ
ตื่นเต้นหรือตื่นตูมก็ได้
ตื่นเต้นกับตื่นตูม มันไม่เหมือนกันนะ
- ที่รักก็เราจะมีแขกตั้ง 400 คน - ใช่สิ
- แล้วนายรู้สึก มือไม้หยุกหยิกมั้ย - ใช่ นั่นถือว่าแย่เหรอ
- เคยฟังเรดิโอเฮดรึเปล่า - เคย
ทอม ยอร์ค เคยพูดถึงกับอาการแบบนี้
เขาบอกว่าเมื่อเขาคันมือยุกยิก ก็ถึงเวลา ที่เขาจะต้องสร้าง ผลงานอัจฉริยะสักชิ้น
แล้วเขาก็เร่งแอมป์ กระหน่ำกีตาร์ จนแทบล้มทั้งยืน
ไรอัน ฉันว่า นายกำลังจะสร้างผลงานอัจฉริยะ
สุดยอดมากเพื่อน
- ดื่ม - ไรอัน
- แม่จะแนะนำให้รู้จักใครคนนึง - แม่เคยฟังเรดิโอเฮดไหมครับ
มันจริงรึเปล่าน่ะ
เพจ
ลีโอ
- มีอะไรเหรอ - ผมคุณดูแปลกไป
วันนี้คุณสวยจัง
- ขอบคุณค่ะ - นี่ ผมคิดอะไรได้อย่างนึง
ว่ามา
หนังสือเล่มโปรดของคุณคือ
- มันอาจะไม่ใช่เล่มที่คุณจำได้นะ - ไม่เป็นไร นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ
งั้นก็ "เดอะ บีช เฮาส์" ของเจมส์ แพดเตอร์สัน
- ได้ไง - ใช่
ก็ได้ "เดอะ บีช เฮาส์"
ถ้ามันดี คุณก็คงให้คนอื่น ยืมด้วยใช่มั้ย
- เกว็น น่าจะใช่ - แล้วคุณก็คงบอกตัวเองด้วยว่า
ฉันอยากเป็นคนที่ ยังไม่ได้อ่านจังเลย จะได้อ่านสนุกอีกรอบ
ก็คงงั้นล่ะ
นี่ไง ผมอยากให้เราคิดแบบนี้
อะไรนะ
คุณจำไม่ได้ว่าเรา เจอกันยังไง
จำไม่ได้ว่าเรา ตกหลุมรักกันได้ไง
ซึ่งมันก็น้ำเน่าหน่อย
แต่ถึงไงก็เป็นช่วงที่ดีที่สุด ในชีวิตผม
ผมคิดว่าเรา น่าจะลองทำซ้ำอีกรอบ
เหมือนกับอ่านหนังสือเล่มโปรด เป็นครั้งแรกน่ะเหรอ
- อย่างนั้นเลย - เข้าใจล่ะ
ผมจึงต้องมาขอเดทกับคุณ
- เดทเหรอ - แบบคนสองคน ที่นัดเจอกันเป็นครั้งแรก
ไม่รู้นะ
- เราต้องเตรียมจัดงานแต่ง ในอีกไม่กี่วัน - แต่ถ้าเราเดทกันก่อน
คุณก็จะมีคู่เดทออกงาน
ผมไม่กล้ารับประกัน แต่ก็จะลองดู
- ก็ได้ - เหรอ
เดทกัน
ผมจะพาไปที่นึง แต่มันต้องเข้าเมืองนะ
- คุณจะขัดข้องมั้ย - ได้ค่ะ แต่ฉันต้องกลับก่อน 10 โมงเช้านะ
- โอ้ พระเจ้าช่วย - ทำไม
เดทครั้งแรก ก็เสนอตัวไปนอนค้างแล้ว
ไม่ได้ เดี๋ยวผมเสียชื่อหมด
- ไม่ ฉันแค่จะบอกว่า... - ไม่ต้องห่วง ผมจะมาส่งคุณในคืนนี้
แต่ถ้าคุณอยากจะค้าง เอ่อ ถ้าคุณต้องการน่ะ
ก็แล้วแต่คุณ...ตกลงนะ
ลงได้รึยัง
ไม่ต้องลง
นี่คือการเดท ที่ทำให้ฉันค้นพบว่า คุณไม่ใช่สามีฉัน
แต่เป็นไอ้โรคจิต ที่จะรัดคอฉัน ด้วยสายกระเป๋าของฉัน
ไม่ ที่จอดรถตรงนี้คือ จุดที่เราพบกันครั้งแรก
ผมจะพาคุณย้อนรอย อดีตของเรา
"คาเฟ่ มีโมนิค"
อร่อยมากค่ะ
พร้อมจะทานของหวานรึยัง
ของหวาน
ก็เราเพิ่งทานวาฟเฟิล
นั่นจานหลัก
ส่วนนี่ของหวาน
- แล้วจะรู้ได้ไง ว่าชิ้นไหนรสอะไร - เหมือนรัสเชียนรูเลตต์
ภาคช็อคโกแลตไงล่ะ สนุกดีออก มีเซอร์ไพรส์ทั้งชิ้น ที่เราชอบและไม่ชอบ
โอเค
เป็นไง
- คุณไม่ชอบชิ้นนี้ - ฉันไม่ชอบ
งั้นลองใหม่..ผมว่าคุณต้องชอบชิ้นนี้
ผมบอกแล้ว
โอเค
ตาคุณบ้าง
นี่เราจะผลัดกันชิมใช่มั้ย
รอชิมนมช็อคโกแลตร้อน ของที่นี่ซะก่อน
เรามาร้านนี้ ทุกครั้งที่หิมะตก
- นี่คุณจะทำให้ฉันเป็นเบาหวาน หรือทำให้อ้วน - ไม่ใช่ซะหน่อย
มันติดผมคุณน่ะ
เรามาที่นี่ ตอนกลางคืน เพื่อชมวิวทะเลสาบเหรอ
ไม่ใช่แค่นั่งชมวิวหรอก
ฉันยังไม่...
- ไม่ได้นะ - เปล่า ผมไม่ได้คิดอย่างนั้น
เราตกลงกันว่า จะลงว่ายน้ำกัน เดือนละครั้ง เมษานี้ยังไม่ได้ทำเลย
เราเริ่มมา ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม
ทำไมเราต้องทำอย่างนั้นด้วยล่ะ
เราไปกินสปาเก็ตตี้ แล้วพนักงานในร้าน คุยว่าเขาทำแบบนี้
เขาอายุซัก 80 มั้ง เราก็เลยคิดว่า เราก็ทำได้
- อ้อ - เราตกลงกัน ว่าจะไม่ใส่ชุดประดาน้ำ
- พูดจริงเหรอ - แต่ผมจะยกเว้นให้คุณ
เอาล่ะ หันหลังก่อน
หันไปทางอื่น
โอเค
- เดี๋ยว ไม่สวมชุดเหรอ - ก็คุณบอกเองไง
ไม่ ไม่เอา
ขอบคุณค่ะ
- เปิดฮีทเตอร์ เร็ว - หนังตาซ้ายผมแข็ง จนลืมไม่ขึ้นแล้ว
ฉันมือชาไปหมดเลย
ไม่รู้สึกว่ามีมือ
ฉันไม่รู้ ว่าเพจของคุณเป็นไง ตอนเดทครั้งแรก
แต่กับฉัน...คุณจะได้ผ่านแค่ด่านแรก
โอเค
โทษที ผมน่าจะดูดดื่มกว่านี้ แต่ปากยังชาอยู่
ดีแล้วค่ะ
ด่านสอง...เฉพาะส่วนบน
เยี่ยมแล้ว
ขอบคุณ ที่ออกมากับผมในคืนนี้
ฉันสนุกมากค่ะ
ผมคิดถึงคุณจัง
คิดถึงชีวิตคู่ของเรา คิดถึงการได้อยู่กับคุณ
ผมรักคุณ
ฉัน เอ่อ...น่าจะเข้าบ้านซะที
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ราตรีสวัสดิ์
เฮ้
เฮ้ พี่ไม่เห็นว่านั่งอยู่ตรงนี้
พี่ออกไปกับเจเรมีเหรอ
ไม่ใช่
พี่ไปกับลีโอ
ฉันชอบเขานะ
จ้ะ
พี่ก็ชอบ
เป็นอะไรไป
เพจ ฉันไม่เคยเห็นพี่เป็นแบบนี้เลยนะ ร้องไห้เป็นคนละคนเลย
- แปลกจริงๆ - พี่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร ตัวพี่มีรอยสัก
แล้วเป็นมังสวิรัติด้วย
มันก็เริ่มจะเหมือนเดิมแล้ว ดีกว่าด้วยซ้ำ
ทุกอย่างที่ทำให้ฉัน ตกหลุมรักเพจ ยังอยู่ครบ
สำหรับคุณ มันก็คือการยืนยันความรัก หรือชีวิตคู่ของคุณใช่ไหมล่ะ
แต่สำหรับเธอ มันคงเป็นเดทแรก ที่ประทับใจ
นายต้องอ่อยตามธรรมเนียแ อีก 3 วันค่อยโทรไป
นี่ฉันต้องรอถึง 3 วัน
หลังจากเดทกับเมียตัวเอง
อย่างต่ำ แต่กรณีนี้อาจต้องนานกว่านั้น
นานกว่านั้นไม่ได้ ฉันต้องไปงานแต่งน้องเธอวันเสาร์
จะบอกให้ว่า มันลึกซึ้งแค่ไหน
- ขนาดเกิดเรื่องบ้าๆ เรายังมีกันและกัน - ลึกซึ้งสำหรับนายหรือเธอล่ะ
เราทั้งสองคน
- โอ้ เพจ - คะ
หลังอาหารเราต้องช่วยกัน ทำการ์ดชื่อแขกบนโต๊ะจัดเลี้ยง
ก่อนจะลงมือ
พ่อมีอะไรจะเซอร์ไพรส์ลูกนิดนึง...เพจ
อะไรเหรอคะ
รู้จักเรย์ พอร์ตเตอร์ใช่มั้ย เขาสอนกฎหมายรัฐธรรมนูญ
ช่วยพ่อเขียนลง วารสารกฎหมาย เรารู้จักกันมานาน
เดี๋ยวนี้เขาเป็นคณบดี คณะนิติศาสตร์แล้ว
- เหรอคะ - ลูกจะได้กลับเข้าไปเรียนต่อไงล่ะ
ว่าไงนะ
หนูยังไม่ได้สมัครด้วยซ้ำ
เรื่องนั้นพ่อจัดการเอง
นี่มันบ้าชัดๆ
หนูนึกว่าหนู เลือกชีวิตตัวเองได้แล้ว
"หนี้ค้างชำระ"
แบบนี้น่าจะดื่มย้อมใจหน่อยนะ
ผมดื่มไปหลายอึกแล้ว
แต่ยังไม่ดื่มไอ้นี่
ตกลงครับ
ฉันดีใจที่เรา ได้อยู่ตามลำพังกันซะที
ที่ผ่านมา เรายังไม่ได้คุยกันเลย
ใช่ครับ
ดี
ยินดีด้วยนะครับ
- รสชาติดีนี่ - ใช่ กลมกล่อม
ฉันคิดมาตลอด ฉันคิดว่า
มันน่าจะถึงเวลา ที่เราจะรับต่อแล้ว
รับอะไร
ดูแลเพจ
ฉันรู้ว่าเธอ ไม่มีประกันสุขภาพ ก็เพราะเลือกจะอยู่กันแบบนั้น
และรู้ด้วยว่า นายมีหนี้ท่วมหัว
แต่ฉันก็มีทางออกให้
ทางออกยังไง
หย่ากับเธอซะ
หนี้ก้อนแรก นายก็แบกไม่ไหวแล้ว
คุณธอร์นตัน นี่ไม่ใช่เวลา หรือสถานที่ๆ จะพูดเรื่องนี้
เอ่อ ถ้านายไม่กลัวธุรกิจเจ๊ง ซึ่งก็เห็นชัดแล้ว ว่าไม่กลัว
แล้วเพจจะอยู่ยังไง สิ่งที่ถูกต้องสำหรับตัวเธอคือะไร
- แล้วคุณรู้เหรอ ว่ามันคืออะไร - ก็เห็นอยู่แล้วว่าฉันรู้
- คุณมัน มือถือสากปากถือศีล - ว่าไงนะ
ถ้ารักครอบครัวจริง
ทำไมผมไม่เคยเห็นหน้าคุณ ทำไมไม่มาทำ สิ่งที่ถูกต้องสำหรับเพจ
คุณน่ะ ดีแต่ปาก
ฉันจะช่วยแนะนำให้นาย รู้จักกับคนอื่นๆ
จะได้ไม่ต้องแปลกแยกอยู่คนเดียว
ฉันไม่ได้แปลกแยกอยู่คนเดียว
ก็ได้ แล้วแต่จะคิด ก็ฉันเห็นนาย มานั่งซึมอยู่คนเดียว
ฉันมารอรับเพจ
อ้อ งั้นก็ขอให้โชคดีเถอะ
นายสะใจใช่มั้ยล่ะ
- โทษนะ สะใจอะไร - ก็เพจทิ้งนาย
ไปร่วมชีวิตกับคนอื่น คนที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าด้วย
แล้วตอนนี้ นายได้เห็นเธอสลัดมันทิ้งไป
ฉันก็สะใจนิดหน่อยนะ
งั้นจะบอกให้ ว่าฉันสะใจกับอะไรบ้าง
ฉันสะใจที่เพจเล่าเรื่องนายให้ฟัง จนหมดเปลือก
โอเค
เธอบอกว่าตอนที่เป็นแฟนนาย
เธอสะดุ้งตื่นกลางดึก และคิดว่า ได้แค่นี้เนี่ยนะ
นี่เธอเล่าทุกอย่างให้นายฟัง
แล้วเล่ามั้ย ว่าวันก่อนเธอโผเข้ากอดฉัน เธอเล่าให้นายฟังรึยัง
แล้วเธอหยุดเล่าทุกอย่างให้นายฟัง เพราะเธอไม่รู้จักนายแล้ว
นี่ ฉันพอเข้าใจ ว่าทำไมนายถึงทุเรศแบบนี้
ก็นายรักเธอจริงๆ และคิดว่าจะต้องได้เธอคืนมา
แต่นายโตไม่ทันเธอน่ะสิ
อะไรทำให้นายมั่นใจว่า จะไม่โดนเธอทิ้งอีกล่ะ
ขอบใจที่ช่วยชี้แนะ
ฉันจะเก็บไปตรองดู ตอนได้ขึ้นเตียงกับเมียนาย
ลีโอ
- เพจเดี๋ยวก่อน - นี่คุณมาทำบ้าอะไรน่ะ
ผมไม่รู้คำถามนี่น่าคิดนะ ผมทำให้ตัวเอง เป็นไอ้บ้าไอ้โง่
ที่กล้าทำทุกอย่าง เพื่อรักษาสิ่งที่เราเคยมี
แล้วคุณก็วิ่งหนี ไปซบเจเรมี
คุณพูดแบบนี้ ไม่แฟร์นะ
ไม่แฟร์ตรงไหน
ผมเห็นสายตาคุณ ที่มองเขา
ผมรู้
เพราะคุณเคยมองผมแบบนั้น
- ลีโอ ฉัน... - ผมคิดว่าเรา ต้องยอมรับความจริงกันซะที
ความจำของคุณ ไม่กลับคืนมา
ตอนนี้ผมเป็นแค่ คนแปลกหน้าสำหรับคุณ
ฉันไม่คิดจะทำร้ายคุณ
แต่ฉัน....
ฉันทำให้คุณผิดหวัง ต่อไปไม่ไหวแล้ว
ผมเข้าใจ
ฉันเสียใจ
ผมจะไปขอโทษเกว็นกับไรอัน
ไม่ค่ะ ไม่ต้อง
วิวาห์อลวล จะกลายเป็นตำนานแสนสนุก
ในที่สุด
นี่ผมจะมองผู้หญิงที่ผมรัก
แล้วตัดใจเดินหนีได้ยังไง
ลีโอ
ฉันหวังว่า สักวันฉันจะรักคุณ อย่างที่คุณรักฉัน
คุณเคยทำมาแล้ว
และคุณจะทำได้อีกครั้ง
บ้าชะมัด
คุณมาอยู่ที่นี่ แทนที่จะเป็นที่โน่น
เป็นอะไรรึเปล่า
สิ้นสุดกันที
มันจบแล้ว
- ผมถอดใจเอง - ไม่ อย่าเพิ่งถอดใจ ลีโอ
ถ้าเราเป็นเนื้อคู่กันจริง ก็คงไม่ใช่อย่างนี้
ผมนึกถึง ครั้งแรกที่เรา ไปนั่งในร้านกรีก ตรงหัวมุม
มีป้ายขนาดใหญ่เขียนว่า "มีซุปพร้อมเสิร์ฟ"
แล้วผมก็คิดเรื่อยเปื่อยว่า
กว่าจะผ่านอุปสรรคมาสร้างเป็น
เมื่อผมทานอิ่ม
เธอก็นิ่งเงียบไปพักนึง
เธอถอนใจพูดพึมพำ
เหมือนพูดกับตัวเองว่า
ฉันรักคุณ
แล้วมันก็ล่องลอยอยู่ตรงนี้
เป็นครั้งแรก ที่เธอบอกรัก
แล้วผมไม่อยากพูดตอบ อยากได้ยินมันอยู่อย่างนั้น
นั่นแค่ 2 สัปดาห์ หลังจากได้รู้จักกัน
เธอใช้เวลาแค่ 2 สัปดาห์ ที่จะตกหลุมรักผม
แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว
เซ็นต์ตรงนี้ค่ะ
"เพจ คอลลินส์"
"ลีโอ คอลลินส์"
มามะ เจ้าเพื่อนยาก
ไดแอน
- เฮ้ - สบายดีนะ
ฟังนะ
ฉันรู้ว่ามันนานมาก
ก็ฉันหายไปนาน
ฉันไม่มีโอกาสจะขอโทษเธอซักที ฉันผ่านช่วงที่โดนอะไรแย่ๆ มาแล้ว แต่...
พ่อเธอสลัดฉันทิ้ง
ทันทีที่แม่เธอจับได้ และฉันอยากให้เธอได้รับรู้ข้อนี้
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะรื้อฟื้นแผลเก่า แค่อยากจะบอกเธอ ว่าฉันเสียใจ
ฉันดีใจที่เธอพูดอะไรออกมาบ้าง
เธอเป็นเพื่อนที่ดีเสมอ
ฉันอยากกลับมาเป็นเพื่อนซี้ของเธอ
ดอกลิลลี่ไม่งาม เลยได้ทานตะวันมาแทน
- ฉันเองก็อยากจะบอกพี่ - เธอรู้เรื่องนี้
รู้มาตลอดใช่มั้ย
- ฉันเสียใจ - ไม่ต้องมาพูด
เพจ...เพจ...เพจ
หายไปไหนมาทั้งวันจ๊ะ คนแปลกหน้า
เพจ
หนูไปเจอไดแอน เชนในร้านค้า
นี่คือสาเหตุที่หนู ออกจากบ้านใช่มั้ย
เพราะรู้เรื่องนี้เข้า
แม่คะ หนูไม่รู้แล้วว่าตัวเองเป็นใคร
แล้วแม่ยังคิดจะหลอกหนูอีก
แม่จะใช้หนูเป็นเครื่องมือ ไปแก้ไขอดีตของแม่
แม่ไม่อยากสูญเสียลูกไปอีกต่างหาก
รู้มั้ย ตอนนี้หนูรู้สึกเหมือน โดนแม่หักหลัง
แม่เสียใจจ้ะลูก
- แต่เราก็มีความสุขกว่าเดิมเยอะนะ - โอ้ แม่
- เราได้ลูกคืนมาในที่สุด - ได้คืนมา ในแบบที่แม่ต้องการน่ะสิ
- ไม่จริง เพจ - ใช่เลย แบบเดิมๆ
เขานอกใจแม่ ไปมีอะไรกับเพื่อนของหนู
แม่ทนอยู่กับเขา มาได้ยังไง
แม่คิดจะหย่าเหมือนกัน
ตอนนั้น แม่ตั้งใจเต็มที่
แต่บ่ายวันนึง แม่อยู่คนเดียวในบ้าน
หยิบรูปเก่าๆ ขึ้นมาดู
รูปลูกกับ
น้องสาวของลูก
แล้วแม่ก็รู้สึก เหมือนบ้านหลังนี้มีแต่เรา
ครอบครัวเรา เพจ
ในนาทีนั้น แม่ก็ได้ตระหนักว่า
นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุดในโลกสำหรับแม่
แล้วแม่ก็ไม่กล้า แม่ทำไม่ได้
แม่ไปไหนไม่ได้
แม่ก็เลยอยู่ในกรอบนั่นต่อไป
ไม่
แม่ตัดสินใจอยู่กับเขาต่อ
เพราะสิ่งดีๆ ทั้งหลายที่เขาทำมา
ไม่ทิ้งเขาเพียง เพราะเรื่องเดียวที่เขาผิดไป
แม่ตัดใจให้อภัยเขา
ลีโออาจพูดถูก
หนูไม่มีวันรู้ ว่าตัวเองคือใคร ถ้ามาอยู่แบบนี้
เพจ
- ฉันขอโทษค่ะ - ไม่มีปัญหาอะไรนะ
คุณสองคน คงมีอะไรต้องพูดกัน งั้นฉันไปก่อนนะ
- ได้...บาย - แล้วเจอกันค่ะ
ฉันขอโทษ
เกิดอะไรขึ้น
- ฉันขอถามอะไรหน่อย - ได้
คุณถามผมได้ทุกเรื่อง
คุณรู้เรื่องที่พ่อฉัน นอกใจแม่มั้ย
ใช่
ผมรู้
แล้วทำไมคุณไม่บอกฉัน
ผมเกือบจะบอกคุณตั้งหลายครั้ง
แต่นั่นจะทำให้ครอบครัวคุณ ต้องแตกแยกอีก
ผมรู้สึกว่ามันไม่ถูก
ผมต้องการให้คุณรักผม โดยไม่ต้องสร้างเงื่อนไขแบบนั้น
ผมต้องการชนะใจคุณ
แต่ฉันคงทิ้งพวกเขามาตอนนี้ไม่ได้
งั้นก็อย่ามา
หลายฝ่ายพยายามระงับ ร่างกฎหมายหลายฉบับ
ที่จะเปิดช่องให้การต่ออายุลิขสิทธิ์ซ้ำๆ กลายเป็นการถือครองลิขสิทธิ์โดยสมบูรณ์
ซึ่งคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ ก็ต้องปฏิเสธ
ขอบคุณสำหรับมื้อเที่ยงค่ะ
มีอะไรอย่างนึง ที่ผมอยากจะบอกคุณ
เชิญค่ะ
ผมเลิกกับโรสแล้ว
ฉันตัดสินใจเอง เพจ
ไม่นะ
- คุณทำได้ไง ไหนบอกว่ากำลังหมั้นกัน - ใช่ ก่อนที่คุณจะกลับมา
ไม่จริง หลังจากที่ฉันกลับมาต่างหาก
ก็ได้ หลังจากที่คุณกลับมา แต่ก่อนที่คุณ จะเป็นคุณคนนี้
ก่อนที่คุณจะกลับเป็นคนเดิม
เจเรมี นี่ไม่ใช่ฉันคนเดิม
ฉันก็คือฉัน
ฉันคือฉัน ที่ยังจะต้องแสวงหา เส้นทางของตัวเองต่อไป
ผมเข้าใจ แต่คุณจะหาอะไร เป็นคนใหม่หรือคนเดิม ผมไม่แคร์
ผมรู้แต่ว่า คุณจำวันที่เราเคยรักกันได้
ผมรู้ว่าคุณจำมันได้ และนี่คือโอกาส ที่เราจะได้มันคืนมา
เราเคยมีความสุขด้วยกัน มันเป็นความทรงจำที่สวยงาม
แต่มันก็เป็นความทรงจำเดียว ที่ฉันมี
ทุกอย่างหลังจากนั้น หายไปไหนหมด
ฉันต้องรู้ก่อนว่า มันเป็นยังไง เมื่อไม่มีคุณ
ในชีวิตฉัน
คุณแน่ใจนะ ว่าคุณจำไม่ได้ ตอนคุณบอกเลิกผมครั้งก่อน
ทำไม
เพราะมันฟังเหมือนครั้งก่อนชะมัด
ไปกันเถอะ
เฮ้
พ่อตามหาจนทั่ว
จนชักไม่สบายใจ ที่ไม่เจอลูกในห้องสมุด
แล้ว
วิชากฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา เป็นไงบ้าง
หนูกำลังจะบอกพ่อ เรื่องนี้พอดีเลยค่ะ
หนูตัดสินใจแล้ว ว่าจะเลิกเรียนกฎหมาย
และจะออกไปเช่าอพาร์ตเมนต์อยู่ในเมือง
เป็นแบบเดิมอีกแล้วใช่มั้ยนี่
โธ่เอ๊ย เพจ
พ่อผิดไปแล้ว
พ่อคะ นี่ไม่เกี่ยวกับพ่อ หรือสิ่งที่พ่อทำ
มันเป็นเรื่องของหนูเอง
หนูอยากเป็นใคร อยากเป็นที่หนูเป็น
บอกพ่อซิ ว่าต้องพูดยังไง
ถึงจะไม่เสียลูกไปอีก
ไม่มีทางค่ะ
นาทีที่โดนชน
นาทีที่ศักยภาพ ในการเปลี่ยนชีวิต
ขยายวงกว้างไกล กว่าที่เราคาดคิด
อัดบางเสี้ยวส่วนเล็กๆ ให้มาหลอมรวมกัน
ทำให้มันใกล้ชิดกัน ยิ่งกว่าเดิม
ในขณะที่หอบส่วนอื่นๆ ลอยละลิ่วไป
ตกลงตรงที่เราไม่คิดว่า จะได้เจอกับมันอีก
นี่ไงล่ะ จังหวะอย่างที่ว่า ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน
เราก็ไม่อาจ
ควบคุมผลกระทบของมันได้
เราต้องปล่อยให้ สิ่งที่มากระทบกัน
ตกลงไปในที่ของมัน
แล้วรอ...ให้มีอะไรมาพุ่งชนอีก
"คาเฟ่ ฟื้นความหลัง"
ฉันขอสัญญาว่าจะรักคุณ
ดูแลทะนุถนอมคุณ
หนักแน่นอดทน เท่าที่ความรักเรียกร้อง
คุยจ้อเมื่อสมควร ปิดปากเงียบเมื่อจำเป็น
ยินยอมพร้อมใจ ไม่เอาเค้กสีแดงๆ ฟูๆ
และอิงแอบอาศัยไออุ่น ในหัวใจคุณ เสมือนเป็นบ้าน
"ปิดหนีหิมะ"
หวัดดี
คุณคงไม่ได้เข้าเมืองมาไกล เพียงเพื่อ นมช็อคโกแลต
ฉันย้ายมาอยู่ในเมือง 6 เดือนแล้วค่ะ
มาอยู่แถวโรเจอส์พาร์ค
อ้อ งั้นก็ดีซิ
ฉันกลับไปเรียนศิลปะด้วย
นี่คุณอำผมเล่นใช่มั้ย
- วิเศษมา - ค่ะ ฉันเข้าไปเรียนได้ไม่กี่ชั่วโมง
ไม่น่าเชื่อ มือฉันจำสิ่งที่
สิ่งที่สมองฉันลืมได้
ดีจัง
ขอบคุณนะ
ผมไม่ได้ทำอะไรซักหน่อย
คุณทำทุกอย่างค่ะ
คุณยอมรับฉันอย่างที่เป็น
ไม่ใช่อย่างที่คุณอยากให้ฉันเป็น
ผมอยากให้คุณมีความสุข
เท่านั้นล่ะ
แถวนี้มีร้านอาหารคิวบา ที่เราไปกันตอนที่ร้านนี้ปิดใช่มั้ย
ใช่ มัน...เดี๋ยว คุณจำได้เหรอ
ไม่ค่ะ...ไม่
ขอให้จริงเถอะ
ความจำยังไม่กลับคืนมา แต่ฉันก็...
เจอกันซอนย่าบ่อย
ฉันชอบถามเธอเรื่องของเรา
เหรอ แล้วเธอบอกอะไรบ้างล่ะ
เธอบอกว่าตอนนี้ คุณคงยังไม่มีใคร
ถูกของเธอนะนั่น
แล้วคุณล่ะ มีใครรึยัง
ดีจัง
งั้นคุณอยากไปร้านคิวบามั้ย
ไปกับฉัน
โอเค
คุณจะไม่ลองที่ๆ เราไม่เคยไปบ้างเหรอ
ที่ใหม่ๆ น่ะ
ก็ดีนะ
เชิญเลย
"หนุ่มสาวผู้เป็นแรงบันดาลใจ ของภาพยนตร์เรื่องนี้.."
"ได้ครองคู่อย่างมีความสุข จนถึงทุกวันนี้ และมีลูกด้วยกัน 2 คน"
"ความจำของเธอ ไม่ได้กลับคืนมา"